woensdag 7 november 2012

WAARDIG AFSCHEID

Vandaag hebben wij afscheid genomen van onze oom. Wat heeft mijn nicht dat toch mooi gedaan. Echt waar, helemaal ontroerd waren wij. Zij heeft een hele mooie mis in elkaar gezet. En een schitterend mooi bloemstuk laten maken voor op de kist. Werkelijk geweldig.
Haar ouders zijn al oud, 88 en 81 jaar oud. En mijn moeder is een stuk jonger, maar heeft nadat mijn vader is overleden heeft ze niet de zorg van haar schoonbroer op zich genomen. Mijn nicht heeft dat een jaar of 8 - 10 geleden gedaan. Vol overgave mag ik wel zeggen. Als ze een vrij weekend had reed ze trouw de 60 km naar haar peetoom en ging met hem wandelen en koffie drinken.
Onze oom had geen gezin en zat in een psychiatrisch instituut in een wooncomplex. Hij genoot van elk bezoekje en als je dan al kwam moest je wel een snoepje voor hem meebrengen. Die arme man maar heel tevreden en gelukkig in zijn wereld. Ongelooflijk dat hij een hoge functie bekleed heeft bij de toenmalige post.
Psychisch heeft hij een flinke klap gehad door de oorlog en deze nooit te boven gekomen. Vanaf 1985 heeft hij in een instituut gewoond. Daarvoor bij mijn opa en oma en een aantal jaren alleen. Dat ging niet. Hij werd erg gepest door de jeugd uit de buurt. Toen ging het vlug en is hij geplaatst in een wooncomplex.

Na de heilige mis zijn wij gezamenlijk vertrokken naar het crematorium. Mijn nicht had een filmpje over Roermond van vroeger op de kop weten te tikken. Wij, onze familie komt uit Roermond. Het was heel erg mooi om Roermond te zien zoals het 30-40 jaar geleden was. Het Roermond van mijn ouders' generatie. Veel herkenbare punten.

Aansluitend hebben wij allen nog wat gegeten en gedronken samen met de verzorgers van onze oom. Mooi dat die er allemaal waren bij het afscheid.
Mijn nicht heeft daarna onze oom begeleid naar de oven en hem niet alleen gelaten. Ze zei dat hij het verschrikkelijk vond om alleen te zijn en daarom wilde ze niet dat hij alleen naar de oven moest. Hoe ontroerend zoals ze gedacht heeft. Als uitleg zegt ze ook altijd dat zij ook alleen is en dat zij hoopt dat als zij later oud is en ooit een keer deze wereld moet verlaten, er ook iemand is die voor haar zorgt.
Nogmaals, deze blog is dan ook opgedragen aan haar, wat een nobel mens.

Het bloemstuk van onze oom heb ik samen met mijn man naar mijn vader, zijn broer, op het kerkhof gebracht. Ik heb foto's ervan gemaakt en dat gestuurd naar mijn nicht. Wat was ze blij met de foto's. Ze vond het heel mooi.
Wat heb ik toch een geweldige nicht. Wat is ze toch goed voor andere mensen.

5 opmerkingen:

  1. Je hebt het prachtig beschreven. Oom zou misschien ook nog wel graag dat filmpje hebben bekeken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat heb je het prachtig beschreven. En wat lief dat je nicht helemaal is mee gegaan tot aan de oven. zelf heb ik dat vorig jaar ook gedaan bij mijn stiefvader. Ben met hem meegegaan tot ik niet verder mee kon. Heb hem echt de oven in zien gaan. Na een half jaar hebben mijn moeder en ik zijn as opgehaald. Ik heb met een beetje as een tattoo laten zetten mijn zussen hebben een klein urntje met as... De rest hebben we op gepaste wijze in de Noord Zee verstrooid. Heeft hij toch zijn ozo geliefde zeemansgraf gekregen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi mens, die nicht van jou. Klinkt als een warme vrouw. Gecondoleerd met je oom nog.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn dat jullie zo mooi afscheid hebben kunnen nemen en dat je nicht zo voor haar peetoom heeft klaargestaan. Dat zal ongetwijfeld veel voor hem betekend hebben!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat mooi om te lezen dat er echt nog zulke warme mensen bestaan, geweldig!

    BeantwoordenVerwijderen