Pagina's

woensdag 18 september 2013

Overdenkingen

Nog steeds praten manlief en ik over afgelopen weekend. Vaak komen er dan gedachten binnen waarover je eerst nog niet eens gepraat hebt.
Bv. het feit dat de vader van manlief niet onze envelop aannam als cadeau maar dat wij het maar in de doos moesten stoppen voor de nier-stich-ting.
Weet je wat ik daarvan vind, gewoon onbeschoft. Dat je het geld afgeeft omdat je zelf veel te veel bezit, vind ik een edel gebaar, maar neem de kaart aan en stop dan het geld in de doos.
Zo kan ik nog wel even door blijven gaan met kleinigheden.
Hij heeft één hele zin tegen mij gesproken en tegen manlief geloof ik helemaal niet, maar daar ben ik niet zeker van.
Samen zijn wij er weer sterker uitgekomen. Alweer een levensles.

Ook bij manlief komt steeds meer het besef dat hij er klaar mee is. Die paar keer per jaar dat wij elkaar nog zien is meer dan genoeg. Wij gaan geen gezelligheidsbezoekjes meer brengen.
En toch, blijft het jammer. Hij is nog nooit een opa geweest voor onze kinderen. Nog nooit heeft hij ze meegenomen voor een wandeling of maar niet uit wat. Laat staan gezellig een ijsje eten. Het was vroeger op het werk en thuis een directeur en is dit altijd gebleven. Ook naar mijn man toe. Zonde dat onze kinderen nooit hebben mogen meemaken hoe het is om een opa te hebben waar je van alles mee deed. Fietsen, wandelen, knutselen, vertellen, een dagje uit. Och ik kan het zo gek niet bedenken en het hoeft niets te kosten. Alleen maar liefde. Manliefs moeder is 17 jaar geleden overleden.
Wij hopen dat wij wel 'echte' grootouders zullen zijn als wij dit ooit mogen beleven en onze gezondheid het dan toelaat.
Een bittere pil, geloof mij. Mijn eigen vader is 12 jaar geleden overleden. Mijn zoon was 2 en ik was 6 maanden zwanger van dochterlief.
Helaas dus is het voor onze kids niet weggelegd.

Zo, nu een dikke vette streep onder het voorval en verder met ons leven.

Heeft een van jullie gisteravond gekeken naar een dub-beltje op zijn kant?
Het schoolvoorbeeld van mensen die in een financieel moeilijke situatie zitten en boven in hun hoofd nog niet de knop hebben omgedraaid dat ze moeten stoppen met geld uitgeven. Ze gaan gewoon verder op oude voet.
Een gemakkelijk 'geval' voor de tv makers.
Deze mensen zullen het heus redden, maar moeten wel een enorme schuld aflossen.
Het gezin dat ik wilde helpen, maar dat uiteindelijk niet gelukt is, was precies zo.
Zodra je inzicht hebt in je financiële situatie weet je waar het knelpunt zit. Als je dat gaat aanpakken lukt het vast. Mits natuurlijk het inkomen hoog genoeg is, maar in deze gevallen is dat zo.
Ook ik was vroeger zo hoor. Toen ik nog werkte, ruim 20 jaar geleden, pinde ik met gemak 300 gulden per week. Draaide ik mijn handen niet voor om. Roodstand hoorde erbij. Ik leefde er gewoon op los.
Kocht boodschappen zoals het mij inviel. Kant en klare salades, truitje hier, broekje daar. Leesboeken en tijdschriften hoorde er ook bij. Geen planning in eten, geen weekgeld en al zeker geen financieel overzicht.
De inkeer kwam toen ik stopte met werken en dat is nu 16 jaar geleden.
Binnen een paar maanden was de roodstand weg en begonnen wij met sparen. Wij kochten daarna alleen maar iets als er geld voor was.
Nu kan ik mij gewoon niet meer voorstellen dat ik toen leefde van zoveel geld met twee personen. Ik geef het nu nog niets een uit voor 4 personen per week.

Het leven is nu zoveel rustiger. Wij hebben overzicht in onze financiële situatie. Hebben planningen in eten, budgetten, jaaroverzichten, de hypotheek aflossen en spaargelden. Hier geniet ik dagelijks van.
Ik zou niet anders meer willen.



8 opmerkingen:

  1. Ha, dus jij was een beetje zoals ik nu! Dus er is nog hoop! Daar ben ik blij om.
    En wat je schoonvader betreft zeg je het zelf al hij was er nooit dus waarom zou hij nu veranderen. Het is wel heel moeilijk want als je iets niet hebt dan denk je er altijd mooier over dan hoe het was en wil je het weer terug om uiteindelijk te beseffen dat het nooit veranderen zal. Wel vervelend voor je kinderen maar ze weten niet wat het is dus zullen ze het ook niet missen. Sterkte meid. tja Het is allemaal niet zo makkelijk!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een verschrikkelijk vervelende situatie met je man zijn vader. Ik kan mij voorstellen dat je er een streep onder wilt zetten. Soms is het gewoon klaar hoe jammer ook. En dat programma pffffff.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Knap hoor, dat je van Big Spender naar Big Spaarder bent gegaan! Hier ook, al is het wat minder extreem. Toen we net samenwoonden hadden we minder inkomen, maar leefden veel luxer. Nu hebben we meer inkomen, maar sparen en geven minder uit dan gemiddeld. Ach ja je weet het he, versjtand kump mit de jaore ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Zeker weten waar. Toen je 20 was moest je weten hoe je zou zijn als je 40 bent. Tjee, dan kreeg ik het geld nu niet op. haha ;-)

      Verwijderen
  4. Is het een idee om een adoptie-opa te zoeken voor je kinderen?
    Volgens mij zijn er genoeg ouderen die (hun) kleinkinderen missen.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Hier nog een drama, maar daar zijn we (deels) zelf debet aan. We zijn nog steeds bezig de achterstanden van Vlam weg te werken, die heeft voor ie mij kende, er nogal op los geleefd. Druk aflossende dus nog. Maar we zijn afgelopen zomer wel op vakantie geweest. Ik vond dat dat nodig was, dat we dat gewoon moesten doen. En daar sta ik nog steeds achter. We kunnen er weer even tegenaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Heel vervelend met uw schoonvader, jammer dat dit niet heeft mogen veranderen, geniet maar extra van de eigen kinderen, dat maakt al veel goed, en wat Bloem gezegd heeft, misschien een "adoptie"opa en/of oma zoeken?

    Gisteren dubbeltje op zn kant gekeken, jeetje 600,- minimaal overhouden dat is echt luxe, hopeliijk gaan ze dat ook volhouden!

    In ou.der.s van n.u. stond een tijd terug ook adoptie opa en oma (of was dat nu van Why uhm, sorry weet even niet meer)

    Wees trots op jullie zelf dat jullie zover gekomen zijn vergeleken met toen ;)

    Veel Liefs,
    Ruby

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. SOrry voor het stuk "dat maakt al veel goed" komt ahum erg dom en lomp over sorry Vlijtig met zuinigheid, voor de kinderen en jullie zelf is het pijnlijk om "leuke gezellige" verhalen van anderen met opa en/of oma te horen. Sorry voor deze domme reactie.

      Verwijderen