vrijdag 27 september 2013

Prijswijzigingen of veranderingen van assortiment

Deze wil ik jullie niet onthouden.
Ik doe mijn wekelijkse boodschappen zoveel mogelijk bij ah en wat nog goedkoper is bij de Lidl. (muv wc papier en haargel voor zoonlief bij action)
Zoonlief drinkt al jaren een anijsblokje in zijn warme melk. Er komt wel eens een periode voor dat dit niet is, maar over het algemeen wel.

Gisteravond bij ah wilde ik de anijsblokjes pakken en weg waren ze. Er stonden zakjes met anijspoeder voor in de plaats. Schrik niet, 12 zakjes voor 1.49.
Nou, dat dacht ik toch niet. Die hoef ik niet.
Bij navraag bleek dat de blokjes uit het assortiment zijn gehaald.
De betreffende bedrijfsleider had al veel klachten van klanten hierover, maar van hogerhand was zo beslist.
Ik heb hem netjes gezegd dat dit deze zakjes wel 10 keer zo duur zijn dan  de blokjes en dat ik wel ergens anders ging kijken.

Direct nadat ik mijn boodschappen bij elkaar had ben ik doorgereden naar de plus omdat mijn dochter in de buurt aan het atletieken was en ik haar moest ophalen. En jawel hoor, 3 pakjes voor 0,88 cent. In elk pakje zitten 12 stuks.
Dus 36 stuks voor 0,88 cent. De zakjes kosten 12,5 cent per stuk. De blokjes 0,024 cent per stuk.
Bij een jaarverbruik waar het in mijn geval om gaat is dit een verschil van:
45,32 t.o.v. 8,92. Nou ah, ik rijd wel even om voor de blokjes.

Hebben jullie ook al wel eens zo'n verschil ontdekt?

dinsdag 24 september 2013

Financiën 2014, verjaardag zoonlief en groente in diepvries

Het is nog erg ver weg. (nou ja, nog 3 maanden)
Maar ieder jaar rond oktober begin ik een aanwerk te maken met het jaaroverzicht voor het nieuwe jaar.
Zo ook dus dit jaar. De basis staat weer. Gewoon gekopieerd van 2013 en dan invullen met de bedragen die ik al weet.
Het hypotheekbedrag is fijn aan het dalen. Op het einde van het jaar is de hypotheekrente verlaagd met 26,50. Omdat wij in februari het maximum gaan aflossen (6.000 euro) zakt deze nog een keer met 26,50 en hoeven wij aan die hypotheek nog maar 79,50 te betalen. Dit zijn dan nog 3 jaar aflossen.

De maandelijkse 500 gaan volgend jaar naar de aflossingsvrije hypotheek van 162.400. Deze is echter tot het bedrag van 125.000 gedekt met spaargeld op het einde van de looptijd met onze spaardepots.
De noodzaak is dus 37.400 en dan verdeeld over 17 jaar. Dat moet dus lukken. Gemiddeld dus 2.200 per jaar.
Zolang wij het kunnen missen gaan wij door met 500 per maand. De komende 4 jaar wordt gekeken hoeveel wij boven de 6000 kunnen aflossen, want onze prioriteit ligt bij de hypotheek van 30.000 euro. (vanaf februari dus nog maar 18.000 maar zover is het dus nog niet.)
Het spaarsaldo hoeft wat ons betreft niet hoger te worden. Datgene wat niet nodig is komt er natuurlijk wel bij, maar zoals het er nu uitziet wordt in 2014 dus 11.000 euro afgelost, een nieuwe vloer in de woonkamer en de rest op de spaar.

Omdat wij bij ons god zij dank niets te maken hebben met ontslagen valt het wel mee wat wij moeten inleveren. Ik denk een 60-70 euro per maand, maar afwachten dus op het definitieve bedrag.

Het overzicht staat in ieder geval al mooi te wachten om de bedragen in te vullen. Fijn gevoel.

Afgelopen zondag is onze zoon 14 jaar geworden. Al een hele leeftijd mag ik wel zeggen. Wij hadden een leuk feestje 's middags met vrienden, veel kinderen en een enkel familielid.
's Morgens in de kerk moest hij samen met zijn zusje de mis dienen. Omdat dit een gezinsmis was werd het een leuke mis met vertelsels door allerlei kinderen. Als klapper had pastoor tijdens de preek die ging over nieuw leven tegen de mensen in de kerk verteld dat zoon jarig was. Spontaan werd er voor hem gezongen. Zijn dag kon al niet meer stuk.
Hij heeft een fijne dag gehad.

Gisteren en vandaag heb ik in huis veel gepoetst. Pffff morgen alleen nog boven stoffen en het zit er weer op. Je huis staat wel op zijn kop met zoveel kinderen in huis.
Een vriendin van mij heeft twee zakken met groenten meegebracht voor ons.
Courgettes, tomaten en bonen. Zelf had ik nog een zak bonen, een kool en een mand tomaten liggen.
Vanmiddag heb ik een overheerlijke tomaten-groentesoep gemaakt voor straks.
Al het andere heb ik gesneden, gekookt en in de vriezer gestopt.
En nu ben ik moe en doe niet meer veel.
Vanavond moet ik met manlief naar de informatie avond voor Havo 2 van zoonlief. Dit duurt 2 uurtjes en daarna lekker de bank op met een wijntje om naar een dubbeltje op zijn kant te kijken.

Hebben jullie ook een fijn weekend gehad? En zijn jullie ook misschien al aan het denken over de financiën van 2014?
Tot de volgende keer.


woensdag 18 september 2013

Overdenkingen

Nog steeds praten manlief en ik over afgelopen weekend. Vaak komen er dan gedachten binnen waarover je eerst nog niet eens gepraat hebt.
Bv. het feit dat de vader van manlief niet onze envelop aannam als cadeau maar dat wij het maar in de doos moesten stoppen voor de nier-stich-ting.
Weet je wat ik daarvan vind, gewoon onbeschoft. Dat je het geld afgeeft omdat je zelf veel te veel bezit, vind ik een edel gebaar, maar neem de kaart aan en stop dan het geld in de doos.
Zo kan ik nog wel even door blijven gaan met kleinigheden.
Hij heeft één hele zin tegen mij gesproken en tegen manlief geloof ik helemaal niet, maar daar ben ik niet zeker van.
Samen zijn wij er weer sterker uitgekomen. Alweer een levensles.

Ook bij manlief komt steeds meer het besef dat hij er klaar mee is. Die paar keer per jaar dat wij elkaar nog zien is meer dan genoeg. Wij gaan geen gezelligheidsbezoekjes meer brengen.
En toch, blijft het jammer. Hij is nog nooit een opa geweest voor onze kinderen. Nog nooit heeft hij ze meegenomen voor een wandeling of maar niet uit wat. Laat staan gezellig een ijsje eten. Het was vroeger op het werk en thuis een directeur en is dit altijd gebleven. Ook naar mijn man toe. Zonde dat onze kinderen nooit hebben mogen meemaken hoe het is om een opa te hebben waar je van alles mee deed. Fietsen, wandelen, knutselen, vertellen, een dagje uit. Och ik kan het zo gek niet bedenken en het hoeft niets te kosten. Alleen maar liefde. Manliefs moeder is 17 jaar geleden overleden.
Wij hopen dat wij wel 'echte' grootouders zullen zijn als wij dit ooit mogen beleven en onze gezondheid het dan toelaat.
Een bittere pil, geloof mij. Mijn eigen vader is 12 jaar geleden overleden. Mijn zoon was 2 en ik was 6 maanden zwanger van dochterlief.
Helaas dus is het voor onze kids niet weggelegd.

Zo, nu een dikke vette streep onder het voorval en verder met ons leven.

Heeft een van jullie gisteravond gekeken naar een dub-beltje op zijn kant?
Het schoolvoorbeeld van mensen die in een financieel moeilijke situatie zitten en boven in hun hoofd nog niet de knop hebben omgedraaid dat ze moeten stoppen met geld uitgeven. Ze gaan gewoon verder op oude voet.
Een gemakkelijk 'geval' voor de tv makers.
Deze mensen zullen het heus redden, maar moeten wel een enorme schuld aflossen.
Het gezin dat ik wilde helpen, maar dat uiteindelijk niet gelukt is, was precies zo.
Zodra je inzicht hebt in je financiële situatie weet je waar het knelpunt zit. Als je dat gaat aanpakken lukt het vast. Mits natuurlijk het inkomen hoog genoeg is, maar in deze gevallen is dat zo.
Ook ik was vroeger zo hoor. Toen ik nog werkte, ruim 20 jaar geleden, pinde ik met gemak 300 gulden per week. Draaide ik mijn handen niet voor om. Roodstand hoorde erbij. Ik leefde er gewoon op los.
Kocht boodschappen zoals het mij inviel. Kant en klare salades, truitje hier, broekje daar. Leesboeken en tijdschriften hoorde er ook bij. Geen planning in eten, geen weekgeld en al zeker geen financieel overzicht.
De inkeer kwam toen ik stopte met werken en dat is nu 16 jaar geleden.
Binnen een paar maanden was de roodstand weg en begonnen wij met sparen. Wij kochten daarna alleen maar iets als er geld voor was.
Nu kan ik mij gewoon niet meer voorstellen dat ik toen leefde van zoveel geld met twee personen. Ik geef het nu nog niets een uit voor 4 personen per week.

Het leven is nu zoveel rustiger. Wij hebben overzicht in onze financiële situatie. Hebben planningen in eten, budgetten, jaaroverzichten, de hypotheek aflossen en spaargelden. Hier geniet ik dagelijks van.
Ik zou niet anders meer willen.



maandag 16 september 2013

Het weekend

Afgelopen weekend was er van alles aan de hand.

Vrijdag vertrok onze dochter naar een tweejaarlijks kamp van de atletiekvereniging in België. Dit is voor onze jongste het hoogtepunt met haar sportvriendinnen. Al meer dan een jaar van te voren staat deze datum vast en ze verheugen zich er enorm op.
Dezelfde avond is zoonlief naar een dj festival geweest waar ik heb moeten ehbo'en. 800 jongeren waren aanwezig. Op een enkele kleine voorvallen na met dronken jeugd is de avond goed verlopen. Zoonlief had een erg leuke avond.

Ook was afgelopen donderdag de vader van mijn man jarig. 85 jaar en zoals hij al jaren doet is iedere 5 jaar een etentje met de gehele familie en kennissen.
Ik heb geen haat-liefde verhouding met die familie (op één tante en oom na), maar een haat verhouding. Enkele jaren veel, erg veel ruzie gehad en toen hebben wij voor onszelf gekozen.
Ik ben eruit gezet geworden, heel veel over mij heen gekregen, maar manlief en ik hebben stand gehouden. Wij bleven bij ons standpunt om te kiezen voor ons en ons gezin.
Na ruim een jaar kwam de vader weer aan de deur dat hij weer een 'normale' verhouding wilde. Laat ik het maar zo zeggen.
Sindsdien komt hij 4 x per jaar op de verjaardagen bij ons en wij misschien 3 x per jaar bij hem. Ook meent hij met ons te moeten gaan dineren.
Met de rest van het gezin hebben wij geen contact en dat willen wij ook zo houden.
Afgelopen zaterdag was het dus weer zover en moesten wij opdraven voor het etentje met de hele clan.
Wij hebben een uitnodiging hiervoor in de bus gekregen en zagen dat dit gelijk viel met het kamp. Manlief heeft dit toen direct aan zijn vader doorgegeven.
Ook had mijn man met hem afgesproken dat wij vrije plaatskeuze hadden en dat het maximaal 2-2,5 uur zou duren. Zijn vader zou dezelfde opzet hebben als een tante die pasgeleden 85 werd. Een broodmaaltijd met soep.

Tot twee keer aan toe afgelopen week heeft hij getracht om onze dochter te laten halen op het kamp. Maar mijn man hield stand.
Ik moet erbij zeggen dat door mijn vakantie alleen, manlief weet waar hij voor staat en dit nu ook echt uitdraagt. Wij houden erg veel van elkaar en kunnen nu alle stormen aan.
Daar aangekomen viel ik al van mijn geloof. Overal prijkte naamkaartjes en wij zagen al heel vlug dat dit een uitgebreid diner was.
Manlief had de kaartjes verplaatst zodat ik niet moest zitten waar ze mij wilde hebben. Binnen een minuut had een vrouw van een broer in de gaten wat manlief gedaan had en als een schoolleerling ging ze aan haar man vertellen hoe stout mijn man wel niet was. Deze zei op luide stem dat hij daar nu niet op inging. Ik heb haar te kijk gezet door op hetzelfde moment te gaan zitten waar zij wilde. Had ze maar niet moeten klikken. Dus verbaasde blikken en de vrouw stond in haar hemd.
Ze hadden mij geplaatst naast de broer van manlief die geen woord heeft gezegd tegen ons. Gezellig hè. Verder veel ogen gericht op ons en onze zoon. Daarbij gewoon lekker praten alsof we er niet bij zijn. Zodra ik zag dat iemand dit deed heb ik hen openlijk aangekeken en dan stopte ze wel.
De lieve tante en oom heeft veel naar mij geknipoogt en samen met manlief en twee neven zijn wij het 5 uur !!!!! durende diner doorgekomen.
Mijn man heeft twee broers met vrouwen. Ze zaten gezellig bij elkaar, de dames op de hoek (ze hadden van plaats geruild, maar dat mocht blijkbaar van henzelf) en daarnaast de mannen die dus aansloten aan manlief en mij.
Hun schoonvader heeft gezellig met hun een gang gegeten en veel gepraat en mij volledig genegeerd op één enkele vraag na op het einde van het diner.
Op het einde heb ik van een van de vrouwen en van een broer zelfs een zin te horen gekregen tegen mij.
Zodra de eten voorbij was zijn wij direct vertrokken na het geven van een hand aan manliefs vader. Het zit er weer op voor 5 jaar. Wie over 5 jaar leeft die dan zorgt.
Thuis hebben wij besloten niet meer met hem te gaan eten. Wij hebben daar geen zin meer in. Uit beleefdheid naar ons hoeft dit niet meer.
Afschuwelijk. En een middag op de 5 jaar lukt nog net.

Volgende week maandag wordt zoonlief 14 jaar en dan komt hij dus weer. Hoe kan hij toch een zoon zo behandelen. Gewoon zeggen dat hij zijn wensen honoreert en dat overduidelijk niet doen. Hij is en blijft de directeur die hij vroeger was en luisteren zul je. Helaas voor hem doen wij dit niet en daarom moeten wij boeten.
Dit is alles in een notedop, want zoals te begrijpen is er heel veel meer gebeurd dan dat ik hier kan en wil schrijven.

Financieel gaat alles zijn gangetje. Vorige maand ben ik alle uitgaven gaan doen van mijn mans salaris en qua boodschappen lukt dit nog niet helemaal. Manlief ontvangt zijn salaris op het einde van de maand. Die 3-4 dagen kom ik nog niet rond. Ik denk dat ik toch maar even een weekje extra geld moet nemen om de maand rond te maken.
Verder beginnen wij vanaf komende maand weer flink met sparen. Op het einde van het jaar of begin volgend jaar, als wij aan de beurt zijn, wordt door een timmerman een fietsenhok gemaakt en een gedeelte van het overdekt terras vervangen. Ook worden er buiten bij de terrassen nieuwe plafonds gemaakt en krijgen wij op de voorzolder een klein raampje.
Dus wij willen nu enkele maanden zoveel mogelijk sparen om maar zo min mogelijk aan de spaarrekening te komen. De 500 extra aflossing laten wij gewoon doorlopen.
De komende maanden zijn rustig dus dat sparen gaat wel lukken.

Hebben julllie ook zo'n leuk weekeinde gehad?





donderdag 12 september 2013

Weer terug op mijn stek

Sinds gistermorgen ben ik weer thuis. Wat heb ik een geweldige, schitterende en allesovertreffende vakantie gehad op Kreta.
Als hoogtepunt van de hele vakantie was mijn dag op Santorini. Mijn droom is, zoals ze dat zo mooi zeggen, werkelijkheid geworden. Maar dan ook wel echt. Het is zo'n ongelooflijk mooi en indrukwekkend eiland. Nog steeds ben ik er helemaal vol van.
Kreta is al een erg mooi eiland met onze verblijfplaats Rethymnon.

 
 

Een hele mooie havenstad met vele terrasjes en restaurants langs de zee. Twee dagen hebben wij de stad bezichtigd en natuurlijk 's avonds daar gegeten en genoten van de cocktails, wijntjes en vissoorten.





 



Eén dag zijn wij naar Chania geweest met de bus. Ook al zo'n indrukwekkende stad.


 
 
 

 
En één dag zijn wij 's morgens om half acht vertrokken om met de snelboot naar Santorini te gaan. De boottocht duurde 3 uur.
Daar aangekomen hadden wij een gids geboekt bij onze toeroperator. Omdat dit Tui was werd er duits gesproken. Maar omdat wij zo vlak aan de grens wonen spreken wij dit net zo vloeiend als onze eigen taal, dus dat was geen enkel probleem.
Met een bus werd de reis voortgezet en werden wij naar Oia gebracht. Een schitterend stadje boven op een berg. Alleen maar witte huizen en blauwe koepelkerkjes. Op advies van de gids zijn wij doorgelopen naar het einde alwaar een ruïne stond. Zo indrukwekkend mooi. Later bleek dat wij de enige twee personen waren van de bus die dat stuk gelopen hadden. Jammer voor de anderen. Ze hebben wat gemist.



Kijk die hond eens liggen
 
De ezel verzorgde het transport van de drank voor het restaurant.
 
 
 
De reis werd voortgezet naar Fira. De hoofdstad van Santorini. Daar kwamen ook de cruiseschepen aan. Het ene mooie uitzicht na het andere.
 



 
 
Het enige wat ik akelig vond was de busreis heen en terug van en naar de haven. Brrr kijk maar eens hoe hoog en stijl die bus naar boven moest.


 
 
Enkele uren later werden wij weer opgehaald en begon de terugreis naar Kreta.
 
 
Op zee mogen genieten van een schitterend uitzicht van de ondergaande zon.
 
Ik heb mijn man tijdens de vakantie al vele foto's via facebook doorgestuurd. Hij heeft samen met ons op afstand meegenoten van al het moois dat wij hebben mogen zien.
Hij heeft tijdens onze vakantie veel gelezen over vliegangst en hoe ermee om te gaan. En heeft mij aangegeven dat hij eraan gaat werken. Over een jaar of 5-6 gaan onze kinderen niet meer mee en dan wil hij ook genieten van de mooie plekken in Europa. Hij is er nu klaar voor.
En kijk eens wat ik van hem kreeg toen ik thuis kwam?

 
 
 
 
De kinderen hadden allebei een schilderij gemaakt van Griekenland. Wat een warm welkom was dat gisteren. Hoe goed kun je het hebben. Mijn vriendin heeft van haar dochters een mooie bos bloemen gekregen.
Manlief heeft heel goed voor onze kinderen en de jongste dochter van mijn vriendin gezorgd, het huis bijgehouden en gekookten de was gedaan.
Wij waren allemaal superblij elkaar weer te zien. Gisteravond hebben wij alle foto's bekeken en heb ik alleen maar verteld.
 
Ik kijk samen met mijn vriendin terug op een geweldig mooie ervaring. Ik kan echt zeggen dat mijn droom in vervulling is gegaan.
 

 

maandag 2 september 2013

Een heleboel

Dank jullie allemaal voor de vele reactie's m.b.t. kleedgeld. Wij hebben  gekozen voor 50 euro per maand excl. schoenen en jas.
Zijn zakgeld is 5 euro per week en ook dat wordt nu maandelijks gestort. Vond hij gisteren al niet zo leuk dat hij dit niet meer contant krijgt, maar dat went wel.

Afgelopen donderdag ben ik 48 jaar geworden. Wij hebben dit in hele kleine kring gevierd omdat er twee achtereen volgende weekenden feest in het dorp was van onze schutterij waar zoonlief, dochter en ikzelf in de muziek zit.
Wij, ook mijn man, hebben deze twee weekenden allemaal gewerkt in de tent, dus voor verjaardag was geen tijd. Hoeft ook niet. Ik ben niet zo van feestjes voor mezelf.
Ook waren wij gisteren 18 jaar getrouwd. Een hele tijd inmiddels en nog altijd even blij met mijn huppie.

En als klapper op de vuurpijl vertrek ik morgen samen met mijn vriendin naar Kreta. In huis ben ik zover als mogelijk alles klaar aan het maken. De was is weggewerkt. De envelopjes met geld voor diverse zaken staan klaar.
Ik heb een briefje voor manlief geschreven waarop staat welk programma bij welke was gedraaid moet worden.
Ook kook ik morgen nog voor hun voor 's avonds en voor de volgende dag. De dochter van mijn vriendin komt hier in huis logeren en zal samen met zoonlief naar school fietsen. Ze zitten beide op de Havo.
Manlief heeft dan alvast voor twee dagen eten klaar. Hij moet gewoon werken en ervoor zorgen dat alle kids op wisselende dagen tijdig op het sporten zijn.
Even wat geregel maar alles komt goed. Gewoon wat gemakkelijker eten.
Morgenvroeg zal ik ook nog een courgettesoep maken en die gaat de vriezer in voor het weekeinde.
Zaterdag willen ze met hun viertjes naar de griek uit eten en dan schiet de week al aardig op.
Voor 7 dagen heb ik in ieder geval eten in huis gehaald voor hun. En op een dag dat hij veel moet regelen voor het sporten kan er best eens soep met pannenkoeken gegeten worden.
Ook zal er eens friet gemaakt worden.

Voor mijn medicatie heb ik nog van alles moeten regelen. Blijkbaar had ik naast mijn medisch paspoort nog een formulier nodig waarop vermeld staat dat ik met spuiten reis. Ik was hiervan helemaal niet op de hoogte en kwam er per toeval achter toen ik mijn medisch paspoort liet controleren.
Het formulier is afgelopen vrijdag ingevuld en inmiddels in mijn bezit.

En dan is alles klaar en gaat mama genieten. Voor de allereerste keer met mijn vriendin naar Griekenland. Ik vind het alleen jammer dat wij in het donker aankomen. Zo kan ik niets zien tijdens het landen. Maar dat mag de pret niet drukken.
Ik wens jullie allemaal een fijne week en tot volgende week woensdag.
Doei!!!!