zaterdag 10 mei 2014

Spa, maar dan geen wellness

Gisteren zijn manlief en ik naar het ziekenhuis gegaan in Roermond geweest naar een reumatoloog die een jaar gedetacheerd is uit Maastricht.
Ik kan wel zeggen dat dit een zeer verhelderend gesprek is geweest. Blijkbaar zitten er in een academisch ziekenhuis toch meer gespecialiseerde artsen. Er is daar een volledige reuma afdeling. 
Deze reumatoloog heeft mij onderzocht, ondervraagd en mijn dossier bekeken en kwam tot de conclusie dat ik geen, volgens mijn oude reumatoloog CR - heb. Dat wil zeggen dat mijn bloedwaarde niet aangeven dat ik reuma heb, maar de ontstekingen wel. 
Nu zegt deze andere dat bij een CR negatieve vorm je maar één keer een reuma aanval kan hebben. Daarna kan dit nooit meer voorkomen. Komt dat wel dan heb je een andere vorm. En omdat ik toch wel regelmatig reuma aanvallen heb, heb ik dus een andere vorm.
Ik heb dus blijkbaar SPA reuma. Dit is reuma in de gewrichten. Ook komt er bij deze vorm reuma in de darmen voor (Crohn ((heeft mijn zus)) en reuma in de huid (Psoriasis ((heeft mijn broer en andere zus en nichtje)) 
Het komt met name tot uiting in de benen en armen. Achillespees en rug. Bechterew is een heel bekende vorm hiervan. De medicatie aanpak is hiervan ook verschillend.
Hij zou dit alles doorspreken met de opvolger van mijn oude reumatoloog die afgelopen jaar met pensioen is gegaan. 

Zelf heb ik al met manlief besproken dat als inderdaad uitkomt dat ik deze vorm heb, ik beter dit jaar bij de reumatoloog uit Maastricht kan blijven en dan meegaan naar Maastricht als zijn jaar erop zit. In Maastricht is een volledige afdeling gespecialiseerd in SPA patiënten.
Voor de komende 10 dagen heb ik een stootkuur prednison gekregen. Over 2 dagen moet ik mij al beter voelen.
Puur om de ontstekingen te laten verdwijnen en de afschuwelijke pijn te verminderen.

Voor degene die het wil zien en anders klik je maar weg.
Zo ziet mijn voet, been en handen eruit. (die mooie littekens in hand en voeten zijn allemaal al operaties.)







Tot zo ver even bijgekletst van mij. Volgende keer weer een financiële blog. 
Fijn weekend allemaal. 
(Ik ga morgen toch kijken naar mijn muziekvrienden naar hun uitvoering ook al kan ik er zelf niet aan meedoen. Mijn klokkenspel is een beetje te zwaar nu. hihi)
 

15 opmerkingen:

  1. Ik vind het heel naar dat je zoveel pijn moet doorstaan. Wel fijn dat je nu weet wát het is en je op de goede plek voor behandeling terecht bent gekomen. Hopelijk werkt de stootkuur snel en kun je morgen genieten van de uitvoering.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jeetje zeg, wat moet dat een pijn doen... Ik hoop dat je medicijnen snel aanslaan en dat je vervangende arts je beter kan helpen. Beterschap!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. he bah, die foto van vooral je voet vind ik er zeer pijnlijk uitzien:-(
    Ik hoop dat je over 2 dagen een stuk beter bent! Wel prettig dat er nu duidelijkheid is tenminste. Ik wens je veel beterschap.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Veel beterschap! Hopelijk slaat de medicatie goed aan. Lijkt me niet makkelijk om zo'n ziekte te hebben...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Sterkte, ik hoop dat de medicijnen goed gaan werken. Heel veel beterschap.

    Mijn moeder heeft ook goede ervaringen in Maastricht. In het plaatselijke ziekenhuis (noord-holland) kreeg ze van de vaatchirurg te horen dat ze niet geholpen kon worden. En dat ze nooit meer ver zou kunnen lopen en het slechter zou worden. Na een paar maanden hoorde ze goede verhalen over een vaatchirurg in Maastricht en heeft ze een second opinion aangevraagd. Ze kreeg te horen dat met een kleine ingreep het probleem verholpen kan zijn. Nu kan mijn moeder weer ruim 10 kilometer wandelen en als ze niet geopereerd was, zou ze nu bijna aan huis gekluisterd zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klinkt heel stom, maar eigenlijk zouden we meer moeten shoppen voor onze gezondheid. Ik kom uit Zuid/Limburg waar we 2 algemene ziekenhuizen, (= Sittard en Heerlen) en 1 academisch ziekenhuis (= Maastricht) hebben. Daarnaast ligt het Klinikum (= academisch ziekenhuis) in Aken op goed 15 - 20 minuten per auto. Ik ben het dus gewend om voor sommige dingen naar een ander ziekenhuis te gaan. Want ieder ziekenhuis heeft toch, min of meer, zijn specialisaties. Voor zeer specialistische operaties kan het dus zijn dat ik de grens over ga, ipv naar Holland.

      Verwijderen
  6. Wat is het toch een nare ziekte, ik zie het helaas veel in mijn familie. Veel beterschap! Ik hoop dat je je snel weer wat beter voelt.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. wat ziet dit er naar uit en wat moet dit pijnlijk zijn! heel veel sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dat ziet er heel pijnlijk uit. Sterkte, ik hoop dat er snel een goede oplossing komt.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Je hebt in ieder geval nog wel je gevoel voor humor aan de laatste opmerking te zien. Maar het lijkt me pijnlijk en lastig. Hoop dat de Prednison helpt. Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik weet natuurlijk niet precies hoe het in jou geval gelopen is maar een 'waarschuwing' vooraf is misschien wel handig. Je schrijft dat je graag mee wil naar die arts in het UMC (= academisch ziekenhuis / Universitair Medisch Centrum) omdat de arts die je nu gesproken hebt daar normaal gesproken werkt. Het punt met een UMC is dat daar inderdaad de (super-)specialisten werken, waar je over het algemeen jezelf niet zomaar kan melden, daar heb je een doorverwijzing (van een andere arts, die dus advies vraagt aan zijn gespecialiseerde collega) voor nodig. Misschien had je die nu al want de procedure dat de specialist (UMC-arts) ernaar kijkt en dan zijn bevindingen en adviezen doorgeeft aan de normaal behandelend arts waarna die de behandeling weer voortzet, is de normale gang van zaken (hooguit een paar bezoekjes dus en dan terug naar de 'gewone' arts). Helaas is mijn gezondheid de reden dat ik ervaring heb met een UMC. Ik ben daar binnengekomen met 3 maanden, ben nu 30 jaar en 'mag' er elk halfjaar op bezoek. En dat is raar! Mijn dossier is volgens elke nieuwe arts-assistent abnormaal dik..(pech voor hen zij zijn verplicht het eerst door te nemen voor ze mij zien, ook al hoopt er vaak eentje op een samenvatting van mij die ze overigens niet krijgen - doe je eigen werk denk ik dan). Dat is misschien nog iets dat je van te voren moet weten over een UMC, zodat je weet waar je voor kiest. Het zijn opleidingscentra (verbonden aan universiteiten). Dus alleen even bij de arts langs is er vaak niet bij, eerst kijkt er vaak een arts-assistent en daarna pas de arts die vaak weer een co-assistent bij zich heeft. Het zijn dus meestal wel de bezoekjes die meer tijd vragen en je kan er maar beter tegen kunnen dat er meerdere mensen 'aan je lijf zitten te plukken'. Zelf vind ik dit het lastigste gedeelte maar ik heb helaas geen keus.
    Met andere woorden: weet waar je voor kiest, probeer een doorverwijzing te krijgen en weet dat de normale procedure is dat na een paar bezoekjes een normaal behandelend arts het behandelplan van de specialist uitvoert.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hartelijke dank voor je toelichting. Hier heb ik veel aan.

      Verwijderen
  11. Misschien is het boekje 'Voeding en gewrichten' is om eens door te lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Heel veel beterschap. Ik hoop dat je opknapt van de kuur. Beter worden zal er waarschijnlijk niet in zitten, maar een grote verbetering hoop ik wel!

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Hopelijk voel je je al wat beter. Dit is echt geen pretje en ik vind het bewonderswaardig dat je de vakantie hebt volgehouden. Nu hopen dat je de juiste medicijnen krijgt.

    BeantwoordenVerwijderen