maandag 3 november 2014

Van alles en piepkleine aflossing

Hartelijke dank allemaal voor de vele reacties afgelopen week. Ik heb ze allemaal met zorg doorgelezen.
Natuurlijk weet ik verstandelijk ook dat vaker niet reageren het beste is, maar in het heetst van de discussie is het soms erg moeilijk. 
Toch heb ik hierdoor wel vooruitgang geboekt. Afgelopen week heeft het nog maar 2 keer gebotst. 
Vorige week zondag heeft hij uit zichzelf aangegeven dat hij de school weer op zou pakken. Manlief had hem die dag gezegd dat wij ons er niet meer druk over zouden maken en dat hij moet doubleren als hij het niet redt en niet wij. Ook heeft hij op school een gesprek gehad. De hele klas trouwens, maar natuurlijk gaat het ons over hem. De mentor zei dat nog niets aan de hand is, maar dat hij het nu wel moet oppakken.
Hopelijk is het kwartje gevallen. De ene onvoldoende die nog staat (hij heeft er volgens zijn zeggen 2 opgehaald) heeft hij nog alle tijd voor om deze op te werken.
Samen met mijn man proberen we hem zo goed als mogelijk door de puberteit heen te slepen met zo min mogelijk confrontaties. Zoals ook jullie al zeiden is het een groeiproces dat nodig is voor zijn ontwikkeling. 
En mijn irritaties zijn weer voorbij. (zal over een week of 3 wel weer beginnen)
Op naar de toekomst.

Ook heb ik vorige week een piepkleine aflossing gedaan van 230 euro. Eigenlijk zou dit elke maand vanaf de zomer moeten gebeuren, maar door de vele kosten is dat erbij in geschoten. Hopelijk lukt het in november en december ook nog, en dan hebben wij slechts 1.080 euro van de 20% niet afgelost. Dat is jammer, maar niet haalbaar. Soms moet je je plannen bijstellen. En per slot hebben wij nog 16 jaar te gaan. Als wij elk jaar maar minimaal 3700 aflossen. Dit jaar zitten wij in december op 4.920 euro.
Komende jaar gaat de belastingteruggave die wij rond juli zullen ontvangen volledig naar de aflossing. De rest vullen wij dan aan vanuit onze buffer zodat er wel weer de 20% afgelost kan worden. 

Qua boodschappen gaat het nog steeds goed. Wij blijven mooi rond de buffer zitten, maar merk wel dat het steeds moeilijker wordt nu de kids volledig mee eten. Komende jaar zal ik de boodschappenpot iets verhogen. 

Daarnaast beginnen wij ook met het wegzetten van 250 euro per maand om de studiekosten te betalen. Komend jaar sparen wij dan het bedrag van 3000 euro, waarmee wij dan 3 jaar voorliggen. Zoonlief zit in de 3e en moet nog 3 jaar op deze school. Na 2 jaar wordt dit verhoogd naar 500 euro per maand voor de kosten van dochterlief. Wij hoeven dan niet aan het spaargeld te komen als de school betaald moet worden. Momenteel zitten de kosten voor opleiding rond de 2000 euro per jaar excl boeken.
Dit sparen zal natuurlijk alleen kunnen als alles blijft zoals het is met het werk van manlief. Hij heeft zijn nieuwe functie gekregen na de reorganisatie, maar het rommelt enorm binnen het bedrijf. Diverse medewerkers, waaronder mijn man, worden nu beoordeeld op disfunctioneren, maar de nieuwe contracten kloppen niet en de functie omschrijving al helemaal niet. Hierdoor weten ze niet wat er van hen verwacht wordt. Hem is geadviseerd helemaal niets te tekenen, maar dat wordt zelfs niet gevraagd. 
Fout na fout wordt gemaakt vanuit hogerhand, maar dit alles wordt met een armzwaai weggevaagd. Manlief weet niet wat hij moet doen om het goed te doen. Vorig jaar had hij zelfs nog een overtreffende beoordeling op zijn functioneren. Moeilijk, erg moeilijk is alles. Steeds meer medewerkers, worden of boventallig verklaard of hebben een lagere functie gekregen of vertrekken zelf. Mijn man daarentegen en een collega hebben ze een hogere functie gegeven, maar vanaf dag 1 wordt gezegd dat ze niet functioneren. Wat is de reden geweest van het geven van een functie, waarop ze zelfs niet gesolliciteerd hebben? Het is erg vreemd allemaal en het riekt naar het sluiten van de afdeling. De toekomst zal het uitwijzen.
Ondertussen gaan wij maar verder met de potjes vullen, en de buffer zo hoog mogelijk te maken. Gaat er iets gebeuren op het werk, dan willen wij in ieder geval voldoende achter de hand hebben.
Wij hopen op het beste.
 

 
 

7 opmerkingen:

  1. Wat goed dat je toch weer een aflossing hebt gedaan! Ik doe ze zelf ook met €300 tegelijk. Niet superveel, maar het gaat elke keer wel weer door. Over de jaren heen tikt het dan toch aan en het is beter dan niets doen.

    En sterkte met alles! Ik heb zo te zien niet alles helemaal goed mee gekregen, maar zal ook nog even terug lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Fijn dat het afgelopen week beter is gegaan met je zoon. Hopelijk ziet hij in dat hij het inderdaad zelf moet doen en dat hij een jaar extra moet en niet jullie. Gelukkig is 1 onvoldoende te overzien en zelfs met 1 onvoldoende kan je over, als de rest maar goed genoeg is.
    Klinkt niet zo fijn op het werk van je man. Hopelijk loopt het goed af.
    Moeder van drie

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad eten met name puber jongens erg veel. Vertel mij wat. Ze eten nog meer dan mijn man en dat is een goede eter. Maar ja groeien en sporten maakt hongerig.
      Moeder van drie

      Verwijderen
  3. Heel veel kleine beetjes maken samen een hele grote berg, dus ja, ook kleine aflossingen tellen mee! Heerlijk he?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een onzekerheid weer op je mans werk. Onprettig! Bij mijn man iets vergelijkbaars. Ben ook benieuwd hoe dat afloopt....succes met de situatie!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. moeilijk he, om pubers groot te brengen,ik vind het echt heel pittig,geef mij maar kleine kindjes,en hopen dat het kwartje valt bij hem en dat hij nog beter zijn best gaat doen,en wat goed zeg al dat aflossen,dat zit er bij ons niet in.
    en hopen dat je man zijn werk mag behouden.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat hoop ik met jullie mee! Inderdaad erg vreemd met het werk van je man...sterkte met jullie zoon en respect voor je dat je het financiëel zo goed weet te redden!

    BeantwoordenVerwijderen