Pagina's

vrijdag 18 juli 2014

Vakantie! Even niets meer.

Maandag gaat dochterlief op kamp. Onze zoon wil niet meer helaas. Mijn man moet nog een laatste weekje werken, maar woensdag gaan wij samen al een dagje uit. 's Avonds bij goed weer al heerlijk fietsen.
Volgende week vrijdag begint dan ook voor manlief de vakantie.
Omdat ik de komende weken wil besteden aan mijn gezin zal ik weinig te vinden zijn op het net. 


Mijn e reader en een lekker drankje. Dat is vakantie.
Een heerlijk ijs zal niet ontbreken


Ook onze lieverd geniet ervan

Ik wens jullie allen een heerlijke vakantie toe en tot over een week of 5.
Groetjes Vlijtig.

vrijdag 11 juli 2014

Vakantie en een hoosbui

Voor onze dochter zit het erop. Gisteren is ze uitgezwaaid. Ik heb toch wel een traantje weggepinkt. Pfff nu zijn mijn kinderen helemaal weg uit ons dorp qua school. 



Van de allerkleinste kleutertjes tot en met groep 7, alle leraren en natuurlijk de ouders van de schoolverlaters. Iedereen stond in een rij tot aan de poort en boven verzamelden zich de schoolverlaters. Toen via de trappen door de rij rennen en hup door de poort het schoolplein uit. Mijn dochter heeft het zwarte vestje aan. Het zit erop.

Zoonlief is nu het rapport halen en wij hopen dat hij over is naar Havo 3. Nog even tandenbijten. 

Gisteravond en vanmorgen zijn wij tv nieuws. Althans ons dorp een ons naastliggende dorp. Wat een water. Ongelooflijk gewoon.  Zelfs het verzorgingshuis werd ontruimd.
Dochterlief had met vijf vriendinnen afgesproken om in onze tuin te slapen. Nou, dat is hem dus niet geworden. Mijn man had onder de terrasoverkapping een zeil gehangen zodat het buitenslaapfeest toch door kon gaan. 
De waakhond hadden ze bij zich. haha.


 
En de eerste keer hoosbuien heeft het zeil het ook doorstaan, maar toen rond middernacht het nog een keer aankondigde heb ik ze naar binnen gehaald en ze slapen nog steeds heerlijk in een aparte ruimte op de begane grond. 

Zo zag het er bij ons gisteravond voor de deur en achter in de tuin uit. In het dorp was het een groot waterballet. Het water stond op sommige plekken een halve meter hoog. Manlief wilde gaan zwemmen en dorp verderop en is 3 keer terug moeten rijden. Hij kwam nergens door.






 

 Overal waar jullie water zien is normaal gras. De geul tussen de woningen is een wadi. Deze is er om wateroverlast op te vangen. Nou dat heeft het gedaan.  Deze heeft een diepte van ongeveer 1 meter. 

Het houdt maar niet op zoals jullie zien met belevenissen. 
Het huis naast ons is inmiddels leeg geruimd, de politie is eergisteren nog bij ons komen vragen of wij ons weer veilig voelen. Nou, als de sloten van dat pand vervangen zijn en ik zeker weet dat ze niet meer terugkomen, ja dan ga ik me veilig voelen. Hopelijk gebeurt dit alles voordat wij op vakantie vertrekken.
De eigenaars hebben inmiddels via een berichtje hun excuses aangeboden en de man komt komende week naar het huis. Ik heb er bij hun aangedrongen op vervanging van de sloten. Ben benieuwd of ze aankomen.

Dit was het dan voorlopig. Wij gaan allen vakantie vieren. 
Tot gauw maar weet niet wanneer.

 

woensdag 9 juli 2014

Afscheid basisschool

Tussen alle hectiek in hier in huize vlijtig, heeft onze dochter deze week het afscheid van de basisschool.

Veertien dagen geleden hadden ze het schoolverlaterskamp.
Gisteravond hebben wij genoten van een geweldig gespeelde musical. De tv kantine. Wat zie je dan talentjes. Kinderen waarvan je het echt niet verwacht staan ineens in een ander daglicht.
Aansluitend zongen alle leraren de kinderen toe in een afscheidslied en toen begon al het huilen. Het is een enorme hechte groep kinderen. Het definitieve afscheid morgen zal pijnlijk worden.
Vandaag gaan ze nog gezellig samen bij elkaar zitten en vanavond hebben ze een slotfeest. Een black en white party in een soort discozaaltje. Erg leuk. 
En dan morgen de grote dag. Om 9.00 uur gaan ze samen ontbijten en daarna rond 11.30 uur begint het uitzwaaien door de hele school. Dit zal in het kader van de wk wel met vuvuzela's en toeters gebeuren. pfff ik moet me nu al inhouden om zelf niet te huilen. De laatste die de basisschool verlaat. Mijn kleine dochter is een grote meid inmiddels. 

 
Deze foto is vorige maand gemaakt bij ons opzij van het huis bij de paarden in de wei.
Lieve schat, ik hoop dat je nog twee mooie dagen op de basisschool zult beleven en dat je dan vol vertrouwen de nieuwe toekomst instapt. 
 

vrijdag 4 juli 2014

Zo maak je eens wat mee.

Gisteren en eergisteren hebben wij van alles meegemaakt waar nog steeds mijn hart een slag sneller van slaat.

Het huis naast het onze, waar wij de oprit mee delen, is een tweede huis van mensen die dit niet verkocht kregen. Ze hebben het een 4 jaar geleden uit de verkoop gehaald en zijn het gaan verhuren. In januari kwam er een man in die wij niet vertrouwde, en wij hebben dit ook doorgegeven aan de eigenaar. 
Toch was het voor hem belangrijker om huur te innen dan om te kijken wie erin kwam.
De afgelopen maanden was het of heel druk met mannen en auto's, of we zagen weken niemand. Erg vreemd en ons gevoel was dat het niet pluis was.

Eergisteren 's middags stond opeens in onze tuin een pol-itie-man met kogel-vrij vest aan en allerlei wapens om zich heen hangen, zoals stok en geweer. Wij schrokken maar van de andere kant viel het kwartje meteen.
Hij wilde ons spreken over de buren. Ons vermoeden werd bevestigd. Er zat een grote he-nn-ep plan-tage in werd ons verteld. Ze waren voornemens om een inval te plegen. Wij hebben verteld dat bij ons in de garage al twee keer het brandalarm is afgegaan. Hier schrok hij van. Ik heb hem proberen uit te vragen hoe ze dit alles wisten, maar hij gaf alleen aan dat hun wegen ondoorgrondelijk waren. Ze gaven ook aan dat ze ons helemaal niets zouden mededelen over wanneer en hoe. Hij stelde allerlei vragen en vertrok weer. Ze zouden nog met ons contact opnemen over de inval.

Gistermorgen stonden wij op. Mijn man zag door het slaapkamerraam dat er alweer een pol-i-tie auto langsreed. Die nacht was er namelijk iemand in het huis blijven slapen. Mijn man ging met de hond zijn ochtendwandeling maken en toen zag hij twee grote busjes en diverse po-li-tie wagens staan om de hoek. Een heel team van mensen met allemaal vesten aan en getrokken wapens waren zich aan het voorbereiden. Ook hadden ze zo'n ding bij zich om binnen te vallen. Op tv zie je dat wel eens, rond met handvaten eraan om te beuken.
Hij maakte zijn rondje af en in de tussentijd gebeurde het. Ik had toen nog niets in de gaten. Ineens een geschreeuw en gebonk en ze waren binnen. Inmiddels zat ik al op de trap te kijken, want daar is een raam. Mijn dochter kwam net naar beneden en ook die heeft het meegekregen. Toen ze de man hadden opgepakt ben ik vlug om het huis gerend om manlief op te vangen, niet wetende dat hij al op de hoogte was.
Een enorm grote plan-tage hebben ze opgerold. Inmiddels was ook zoonlief wakker en ik kan zeggen dat het op ons allemaal diepe indruk heeft gemaakt. Bij ons vertrok iedereen naar school of werk en ik naar de kapper. Toen ik terugkwam was de vrachtwagen aanwezig om de hele zooi te versnipperen.
Een enorme stank hing er over onze wijk. En jullie willen niet weten hoe ons huis van binnen stonk. Wij kregen het advies om alle ramen en deuren open te zetten wat ik ook gedaan heb. 
Daarna heeft een man mij alles laten zien. Ook dat het bijna oo-gst-rijp was. Ik vroeg hoe het nu verder ging. Onze geweldige rechtsgang is dat deze meneer na enkele uren weer op straat zou staan. Toen sloeg mij de angst om mijn hart.
Zodra de po-li-tie weg was heb ik beneden alles gesloten. Pas toen mijn man terugwas van zijn werk ben ik beneden verder gegaan met luchten. De geur heeft vele vele uren in ons huis gehangen.
In de middag kwam deze meneer inderdaad met een taxi voorrijden. Hij betaalde hem en vertrok naar binnen. Ik neem aan dat hij zijn kleren heeft gepakt. Toen de auto uit de garage gehaald en is vertrokken.
Uit angst heb ik toen nogmaals met de betrokken persoon van de po-li-tie gebeld en deze vertelde dat hij bijna zeker wist dat hij nooit meer terug zou komen. Zouden wij in het weekende wel nog last krijgen konden wij altijd bellen.

Onze zoon heeft vandaag vakantie gekregen en onze dochter is met een vriendin aan het spelen. Ik houd de deuren gesloten aan de buitenzijde en ben erg allert. Ik ben gewoon bang in mijn eigen huis. Het zal wel slijten, maar nu nog even niet.

Het allerergste vind ik dat ik van de eigenaar nog niets gehoord hebt. Ongelooflijk. De grapjes op feesboek zijn niet van de lucht hierover, maar ze weten niet wat een indruk dit gemaakt heeft. Net hebben ik iemand een prive berichtje gestuurd dat ik voornemens ben hierover een bericht op zijn tijdlijn te zetten. Ik heb de toestemming binnen. De reden dat ik dit wil doen is dat de eigenaar dit ook kan lezen. Ik vind het beneden alle pijl dat ze doen alsof er niets aan de hand is en dat wij hier zo zitten.

Ik moest het even kwijt.